جمعه اول تیر ماه 97- چالوس

جمعه ای که گذشت  به همراه پدر و مادر عزیزتر ازجان و خاله سعیده و به پیشنهاد همسر راهی جاده چالوس- آزادبر شدیم.

البته شب قبلش حدودای ساعت 8:30 بود که خواهرشوهر زنگ زد و گفت ما شام میایم اونجا و من و همسر و آرادی بیروئن بودیم و گفتیم تقریبا نیم ساعت دیگه خونه هستیم و در راه بازگشت به خونه کبابی هم گرفتیم و در خانه برنجی دم کدیم و خلاصه سر و ته شام رو هم آوردیم و از اون ور هم تا ساعت 12 شب خونمون موندن و ما تازه ساعت 1 بود که خوابیدیم و همه ی اینا دست به دست هم دادن تا ما صبح دیرتر از قرار معمول بیدار بشیم برای حرکت.

ساعتای هفت و نیم بود که حرکت کردیم و ابتدای را ترافیک و شلوغی و تجمع همیشگی مردم و بعد از تقریبا دوساعتی که رفتیم لب رودخونه نگه داشتیم تا صبحونه بخوریم و هرچند آرادی اصلا لب به هیچ چیز نزد و فقط و فقط تو آب مشغول بازی بود و شیطنت بود و لی کلی کبف کرد و معلوم بود که حسابی داره بهش خوش میگذره و لذت میبره. بعد از توقف یک ساعته از اونجایی که آفتاب اونجا خیلی داغ بود راهی شدیم سمت آزادبر بماند که همسر جان طبق عادت معمول تنا کندوان رفت و اگه اصرارهای من نبود همچنان به مسیرش ادامه میداد و میرفت. کلام کوتاه که بعد از کلی بگیر و ببند رسیدیم و یه جایی دنچ پیدا کردیم که خیلی عالی بود هم سایه بود و درخت هم چشمه.

آرادی که کلی حالشو برد و تا تونست بازی شیطنت کرد من هم که خیلی هوس چای هیزمی کرده بودم خواستم از خودم هنری به خرج بدم وئ چای دم کنم ولی فاجعه ای شده بود در حد المپیک. واقعا کار رو باید به آدم کاردون سپرد. پدر جانمان هم به همراه همسری مشغول درست کردن آتیش و تمهیدات لازم برای حاضر کردن ناهار شدن. مادرم هم خواست تا چرخی در طبیعت بزند و سر چشمه رابیابد و به همین خاطر با آرادی و سعیده راهی شدند و این من بودم که مثل تنبل ها در طبیعت دراز کشیدم و از دیدن آسمان زیبا و صداهای پرندگان و آب و..... لذت میبردم و خدای مهربان را بابت این همه نعمت و آرامش سپاسگزاری میکردم.

آرادم کلی  تا تونست لذت برد و شیطنت کرد اینقدر که آخراش نمیتونستیم جلوش رو بگیریم و همش در حال آتیش سوزوندن و دیگه آخراش بصورت خرابکاری شده بود. خلاصه اینکه بعد از خوردن ناهار و توقف چند ساعتی راهی شدیم سمت پایین. مسیر برگشت هم مثل رفت ترافیک بود ولی این بار ترافیک سنگین تر و بیشتر و تقریبا ماشین ها به آرامی حرکت میکردند ولی خداروشکر که خیلی زود دلیل این ترافیک معلوم شد و تقریبا سه ساعت بعد رسیدیم خونه. گل پسری که از شدت شیطنت زیاد همون اول راه تو ماشین خوابش برد  و بعد از رسیدن به خونه باز هم دوساعتی خواب بود و با تلاش بیدارش کردیم تا تنی به آب بزنه و یه کمی از خستگیش در بره.

من هم از اونجایی که دیگه نایی نداشتم خوابیدم و بعد از بیدار شدن دیدم همسر جان تمام کارها رو کرده ******* من که عاشقتم*******  من هم تا پدر و پسر از حموم بیان املتی حاضر کردم و شام رو اینجوری سر و تهش رو هم آوردم و پرونده ی جمعه ی ما بسته شد.

شنبه غروب هم با پوریا جان و خاله دنیا و همسر مهربان بردیمشون شهربازی و اونجا کلی بازی کردن و انرژی سوزوندن اینقدر که وقتی رسیدیم خونه آرادی دیگه نا نداشت و به زور بیدار موند تا یه شامی بخوره و بعد از خوردن شام همونجا دراز کشید و خوابید.